Schron dowodzenia - Chorzów

       

              Schron dowodzenia został wzniesiony w roku 1938 dla sztabu pułku fortecznego, na jaki składały się obsady Obszaru Warownego Śląsk. Jest to obiekt dwukondygnacyjny z wysuniętym skrzydłem ściany tylnej o charakterystycznie zaokrąglonych narożach ścian i stropu. Wewnątrz ściany narażone i strop dzielący kondygnacje wzmocniono siatką przeciwodpryskową, a wyposażenie nie różniło się od stosowanego w schronach bojowych. Schron posiadał posadzki wykonane z tarakoty, kondygnacje łączyły schody. Wejście do obiektu prowadziło przez otwór zamykany kratą forteczną i flankowany przez strzelnicę obrony wejścia, a następnie przez dwudzielne drzwi pancerne w załamaniu korytarza. Schron posiada trzy wyjścia ewakuacyjne ze strzelnicami rkm, które pozwalały na obronę ściany tylnej i zapola schronu. Jedno z wyjść awaryjnych przecina ścianę czołową i wiedzie na zewnątrz przez szyb z klamrami. W celu zapewnienia wygodnej pracy sztabowej obiekt podzielono na szereg pomieszczeń różnego przeznaczenia. Schron dowodzenia posiadał oświetlenie elektryczne i wentylację wszystkich pomieszczeń. Energię dostarczano prawdopodobnie z zewnątrz, natomiast niezależność zapewniał agregat prądotwórczy zamontowany w maszynowni, gdzie również znajdowały się zbiorniki paliwa, zbiorniki wody i drugi agregat prądotwórczy. Schron posiada trzy wyjścia ewakuacyjne.

Jest to jedyny na obecnych ziemiach polskich schron dowodzenia wybudowany w latach międzywojennych. Położony jest w Chorzowie na wzgórzu zwanym Górą Wyzwolenia lub Wzgórzem Redena. Wejście w dniu dzisiejszym jest niedostępne - zasypane. 

    

Plan schronu dowodzenia w Chorzowie.