Punkt oporu Radoszowy

       

              W roku 1937 wybudowano punkt oporu Radoszowy. Pierwotnie miał to być ostatni z planowanych punktów oporu w części południowej OWŚ. Plany te uległy zmianie w latach 1938 - 39 co w efekcie spowodowało przedłużone umocnień OWŚ w kierunku południowym do odcinka Wyry. Punkt oporu Radoszowy składa się z 5 ciężkich schronów bojowych (wyposażonych w kopuły i półkopuły pancerne ckm, a także kopuły obserwacyjne), 1 schronu pozoracyjno - bojowego, 1 żelbetowego schrony wybudowanego zgodnie z Instrukcją fortyfikacji polowych, 2 schronów biernych i umocnionych koszar.

    

Widok obecny jednego ze schronów Punktu oporu Radoszowy

 Plan punktu oporu Radoszowy

Obiekt nr 1 - Schron pozorno - bojowy

Obiekt nr 2 - Ciężki schron bojowy z kopułą obserwacyjno - bojową

Obiekt nr 3 - Ciężki schron bojowy z kopułą obserwacyjną (ZO 1937 N985 60) i półkopułą bojową. Studzienka na łuski nie zasypana i dobrze zachowana.

Obiekt nr 4 - Ciężki schron bojowy z półkopułą.

Obiekt nr 5 - Ciężki schron bojowy z półkopułą i kopułą obserwacyjną (ZO 1937 N982 57). Obiekt wyposażony jest w garaż dla armaty p.panc, 

Obiekt nr 6 - Polowy żelbetowy schron piechoty

Obiekt nr 7 - Schron bierny - magazyn amunicji

Obiekt nr 8 - Ciężki schron bojowy z kopułą obserwacyjno - bojową.

Obiekt nr 9 - Schron bierny - magazyn amunicji

Obiekt nr 10 - Koszary wyposażone w dwa schrony bojowe maskowane cegłami imitującymi zwykły budynek