Pozycja Pszczyna

 

       Armia “Kraków” w oparciu o rozbudowane fortyfikacje Obszaru Warownego Śląsk miała bronić Górnego Śląska. Opracowany plan operacyjny zakładał główną linię obrony na linii: Częstochowa, linia umocnień śląskich (rejon Tarnowskich Gór, Chrzanowa, Katowic), Pszczyna, Bielsko Biała, Żywiec, Rabka. Główny wysiłek obronny zastał skupiony w centralnym pasie działania Armii. W rejonie miejscowości Pszczyna na terenie obsadzonym przez 6 D.P. (pas działania Armii “Kraków” pod dowództwem Generała Brygady Antoniego Szylinga) przewidywano pierwotnie budowę 59 żelbetowych schronów bojowych typu polowego, lecz po korekcie związanej z nakazaniem rozbudowy umocnień w rejonie Rybnika i Żar liczbę tą zmniejszono do 24. Do wybuchu wojny ukończono budowę jedynie 14 schronów bojowych na terenie 6 kilometrowego odcinka poczynając od wysokości Pszczyny do kompleksu lasów pszczyńskich. Podczas badań terenowych zlokalizowano jeszcze 2 fundamenty. Dalsza część planowanej pozycji (od miejscowości Pszczyna do wsi Goczałkowice), nie została umocniona za wyjątkiem wykonanych prac ziemnych. Właśnie w tą lukę we wrześniu 1939 roku wdarły się oddziały niemieckiej 5 Dpanc. przełamując praktycznie bez walki polską pozycję obronną. Oddziały 6 D.P. dowodzonej przez Generała Brygady Bernarda Monda wycofały się z zajmowanych pozycji.