Punkt oporu wzg. 307 "Niezdara"

       

              Wiosną 1939 roku rusza budowa zaakceptowanego jeszcze w 1935 roku pozycji ryglowej północnego skrzydła Obszaru Warownego Śląsk. Otrzymane środki pozwoliły na budowę punktu oporu fortyfikacji stałej położonego w rejonie wsi Niezdara - "wzg.307". Zbudowano tu 8 ciężkich schronów. Schrony te jednak przed rozpoczęciem wojny we wrześniu 1939 roku nie zostały ukończone. Wybudowano min. dwa obiekty uzbrojone w armaty forteczne p.panc. 37 mm wz. 38, schrony dowodzenia i schrony ze stanowiskami na ckm. Nie zdążono jednak wybudować koszar, dlatego obsadę dowożono autobusami z Tarnowskich Gór. W 1940 Niemcy wysadzili część obiektów w celach ćwiczebnych.

 

 Obecny widok schron nr 3 Punktu oporu Niezdara

 Widok tego samego schronu w 1939 roku - Denkschrift über die polnische Landbefestigung, Berlin 1941,s. 182.

  

Plan punktu oporu wzg. 307 "Niezdara"

Obiekt nr 1 - Schron bojowy uzbrojony w ckm w strzelnicy za płytą pancerną

Obiekt nr 2 - Schron bojowy uzbrojony w ckm w strzelnicy za płytą pancerną

Obiekt nr 3 - Ciężki Schron dowodzenia posiada kopułę bojową i kopułę obserwacyjną  model 39. 

Obiekt nr 4 - Ciężki schron bojowy wyposażony w dwie kopuły bojowe. Wyposażony również w garaż dla armaty p.panc. 37 mm wz 36.

Obiekt nr 5 - Ciężki schron bojowy uzbrojony. Zachowany pancerz z wysadzonej izby bojowej jest obecnie eksponowany w muzeum w Bytomiu. 

Obiekt nr 6 - Ciężki schron bojowy (tradytor) z kopułą bojową i płytą pancerną. W skład uzbrojenia wchodziła też armata forteczna 37 mm wz. 38.

Obiekt nr 7 - Ciężki bojowy schron (tradytor).z kopułą bojową Uzbrojony dodatkowo w armatę forteczną 37 mm wz.38.

Obiekt nr 8 - Schron nieukończony w klasie odporności "D", wyposażony w pancerną kopułę obserwacyjno - bojową i miejsce pod kopułę obserwacyjną.